داستان‌های موفق

دو سال بود که هر بار می‌خواستم با کسی حرف بزنم، وسط راه منصرف می‌شدم. فکر می‌کردم مشکل از ظاهرم است. در دوره فهمیدم بیشتر از ظاهر، طرز ایستادن و حرف زدنم پیام اشتباه می‌دهد. سه هفته فقط تمرین‌های ساده را انجام دادم. ماه پیش در یک کلاس زبان با کسی آشنا شدم و این بار خودم پیشنهاد قهوه دادم. هفته بعد دومین قرارمان است.

یک سال دوست صمیمی‌اش بودم و همه درد دل‌هایش را می‌شنیدم، ولی هیچ‌وقت به من به چشم دیگری نگاه نمی‌کرد. کمی فاصله گرفتم و روی زندگی خودم تمرکز کردم. دو ماه بعد خودش پیشنهاد داد بیرون برویم؛ این بار به‌عنوان قرار.

قبل از هر قرار آن‌قدر استرس داشتم که بیشتر وقت‌ها کنسلش می‌کردم. تمرین‌های تنفس و آماده‌سازی ذهنی را هر شب انجام دادم. حالا قبل از قرار هنوز کمی هیجان دارم، ولی دیگر فلج نمی‌شوم.

همه قرارهای اولم به سکوت و خداحافظی سرد ختم می‌شد. یاد گرفتم جای مناسب را انتخاب کنم، سوال‌های باز بپرسم و قرار را در اوج تمام کنم. این بار فردای قرار خودش پیام داد.

در مهمانی‌ها همیشه گوشه‌ای می‌ایستادم و با گوشی‌ام ور می‌رفتم. تمرین‌های زبان بدن را جلوی آینه شروع کردم. در تولد یکی از دوستانم، برای اولین بار کسی خودش سر صحبت را با من باز کرد.